loading

Polecamy w Opolu i okolicach

Muzea i galerie

Muzeum Śląska Opolskiego

W nowoczesnych salach muzealnych można obejrzeć wystawy stałe i czasowe. Historia Opola, Gród na Ostrówku, rzemiosło, militaria, powojenne Opole to tylko wybrane atrakcje. Szczególnie godna polecenia jest Kamienica Czynszowa, gdzie można zwiedzić 5 mieszkań, w których odtworzono wnętrza mieszczańskie z lat 1890-1960 i zobaczyć jak kiedyś mieszkali opolanie.
Główne budynki muzeum mieszczą się przy ul. Św. Wojciecha 9 i 13.

Muzeum Wsi Opolskiej

Bogata plenerowa ekspozycja zabytków drewnianej architektury wiejskiej Śląska Opolskiego, zabytkowe przedmioty ilustrujące warunki życia ludności wiejskiej w okresie od XVIII do początków XX wieku w połączeniu z szeroką ofertą imprez plenerowych o charakterze folklorystycznym, konkursów i pokazów, stanowi wyjątkową atrakcję regionu. Ekspozycja muzealna obejmuje obszar 10 hektarów. Utworzono na nim 9 zagród z regionu oleskiego i opolskiego. Umieszczone obiekty prezentują zrębową konstrukcję ścian. Posadowione są także samodzielne budynki takie jak: kościół, szkoła, wieża, karczma oraz wolnostojące domy, kuźnia, kapliczki oraz dwa wiatraki.
Poszczególne zagrody i pojedyncze budynki łączy sieć ścieżek, którymi mogą spacerować zwiedzający. Całość ekspozycji muzealnej dopełniają drzewa, krzewy, ogródki warzywne i kwiatowe, uprawy dawnych roślin, które podkreślają „autentyzm” i naturalność tego miejsca. ul. Wrocławska 174

Galeria Sztuki Współczesnej

Historia Galerii Sztuki Współczesnej w Opolu sięga 1958 roku, kiedy to, w Opolu, powstało Biuro Wystaw Artystycznych. Galeria Sztuki Współczesnej (GSW) jest niekomercyjną, samorządową instytucją kultury. Podstawowym zadaniem, które realizuje jest prezentacja i upowszechnianie sztuki współczesnej oraz umożliwienie społeczeństwu wszechstronnego rozwoju osobowości. Cele te realizuje poprzez działalność wystawienniczą, wydawniczą i edukacyjną. Wystawy sztuki współczesnej zmieniają się w GSW co miesiąc odzwierciedlając aktualne zjawiska w sztuce, prezentując klasyków współczesności oraz nowe media w sztuce.
Pl. Teatralny 2

Zabytki

Grobowce Piastów w Kościele Franciszkanów

Kościół pw. Trójcy Świętej wzniesiono przy klasztorze franciszkanów na miejscu wczesnogotyckiej świątyni, która spłonęła w 1307 roku. Przez wieki pełnił funkcję nekropolii Piastów.
W krypcie grobowej pod ołtarzem głównym (prezbiterium kościoła franciszkanów, to najstarsza dziś w Opolu konstrukcja architektoniczna) można zobaczyć cenne nagrobki i resztki średniowiecznych polichromii (znajduje się tam cenna XIV-wieczna polichromia przedstawiająca scenę ukrzyżowania – najstarsze z malowideł ściennych, zachowanych na Górnym Śląsku).
W podziemiach kościoła spoczywają szczątki ośmiu książąt i pięciu księżnych opolskich w tym wnuczki Władysława Łokietka – Elżbiety.
Pl. Wolności 2

Katedra Św. Krzyża

Początki tej świątyni sięgają XI wieku. W roku 1024 r. Biskup Wrocławski przekazał nowemu kościołowi w Opolu relikwie Świętego Krzyża, które otrzymał w podarunku od św. Emeryka. Miasto zmieniło wówczas swój herb: do piastowskiego orła dodano połowę krzyża. Na początku XIII stulecia powołana została kapituła, a kościół Świętego Krzyża stał się kościołem kolegiackim.
W latach 1899-1900 znany opolski budowniczy Józef Cimbollek na średniowiecznych grubych murach świątyni wzniósł dwie bardzo wysokie i smukłe wieże, które przetwały do dziś. Neogotyckie wieżyce sięgają 73 metrów i o 10 przewyższają zbudowaną w 1864 roku wieżę ratuszową.
Cimbollek przekroczył dopuszczoną przez władze wysokość, co było powodem kilkakrotnego wstrzymania robót.

Wieża Piastowska – Zamek Piastowski

Wieża, zwana Piastowską, na szczyt której prowadzą 163 stopnie, jest jedyną pozostałością po dawnym Zamku Piastowskim, gnieździe rodowym linii Piastów Opolskich, panujących na naszej ziemi w latach 1228-1532. Pełniła niegdyś funkcję strażnicy na wyspie Pasiece, od północy sąsiaduje z nią Ostrówek – średniowieczna osada – gród obronny Opolan. Wieża jest jednym z najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce. Z Wieży Piastowskiej rozciąga się piękny widok na całe miasto.
ul. Piastowska 14

Rynek

Zachował średniowieczny kształt, typowy dla ówczesnych miast tego regionu.
Wieżę zbudował w 1864 roku architekt Albrecht, ten sam, który projektował gmach poczty koło dworca kolejowego. Nowej, ogromnej, sięgającej 60 metrów wieży nadał kształt według wtedy panującej w architekturze mody: styl historyzujący, z odniesieniem do florenckiego gotyku, a za wzór wziął zapewne florencki ratusz Palazzo Vecchio.
Ratusz otaczają średniowieczne kamieniczki odbudowane po wojnie na kształt baroku. Rynek to również Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki, miejsce licznych koncertów, wystaw plenerowych i innych wydarzeń kulturalnych.

Ul. Szpitalna

Najstarsza ulica w mieście i jednocześnie niezwykle urokliwa. W średniowieczu mieściły się na niej głównie młyny, rzeźnie i łaźnie. Dziś jest siedzibą m.in. TVP Opole, która zajmuje budynek dawnej żydowskiej synagogi.

Opolska Wenecja

Zabytkowe kamieniczki kąpiące się w Młynówce nieodparcie przywołują skojarzenia z włoskim miastem. Opolska Wenecja zbudowana jest na fundamentach dawnych murów obronnych. Niegdyś nad brzegiem Młynówki znajdował się port z miejscami przeładunkowymi, magazynami oraz składami towarów spławianych Odrą. To właśnie tutaj zlokalizowano większość przedsiębiorstw i urządzeń miejskich. Przede wszystkim młyny, które zresztą nadały nazwę staremu korytu Odry – Młynówka. Miejsce jest wyjątkowe zarówno w ciągu dnia jak i nocą, podświetlone subtelnymi iluminacjami.
Najlepiej widziane od ulicy Piastowskiej.

Most Groszowy – „Zielony Mostek”

Most spacerowy dla ruchu pieszego na Młynówce istniał już w 1894 r. Secesyjny, dwuprzęsłowy most zbudowano w 1903 r. Nazwę nadano mu od pobieranej tutaj opłaty w wysokości jednego grosza za przejście. Opłaty pobierał inkasent, któremu wybudowano tzw. Domek Szwajcarski, w którym obecnie znajduje się słynna naleśnikarnia Grabówka.
ul. Mozarta

Most Zamkowy – „Żółty Mostek”

Zbudowany w I poł. XIX wieku, prowadził z rynku na zamek.
ul. Zamkowa

Fontanna na pl. Daszyńskiego

Założenie dużego zielonego placu pośród gęstej zabudowy mieszkaniowej miało charakter wyraźnie rekreacyjny. Przez dziesiątki lat, również po wojnie, znajdowało się tu miejsce spokojnego, kulturalnego wypoczynku. Takie skwery, niewielkie miejsca odpoczynku w gęstej zabudowie miejskiej, powstawały w okresie silnej urbanizacji XIX wieku.
Secesyjna fontanna jest dziełem berlińskiego rzeźbiarza Edmunda Gomansky’ego. Rzeźba przedstawia boginię urodzaju Ceres (grecka Demeter) w otoczeniu córki Prosperiny (gr. Persefona), rybaka i skalnika, uosabiających opolskie rolnictwo, rybactwo i przemysł wapienniczo – cementowy.

Mury Obronne

Mury obronne wzniesiono  za panowania księcia Bolesława I, w ok.1285 roku. Otaczały one teren dzisiejszego Starego Miasta.
Dla wzmocnienia funkcji obronnej murów budowano baszty. Baszta Wilk wznosiła się przy Targu Sukienniczym, dzisiejszym Małym Rynku. Jej resztki widoczne są do dnia dzisiejszego na dziedzińcu Klasztoru Sióstr De Notre Dame przy Małym Rynku. Z kolei baszta Bocianie Gniazdo stała przy bramie Gosławickiej, tj. przy wylocie dzisiejszej ulicy Osmańczyka. Baszta Barbary (Barborka) stała przy kościele św. Krzyża ( jej zarys  został częściowo zrekonstruowany podczas prac konserwatorskich). Obecnie mury można zobaczyć we fragmentach tj. przy ul. Kolegiackiej, ul. Bladego, ul. Łangowskiego, ul. Omańczyka oraz wzdłuż kanału Młynówka od strony Starego Miasta.

Zamek Górny

Drugi z zamków książęcych, usytuowany na przeciwległym, wschodnim brzegu Młynówki, stanowiącej w tamtych czasach główne koryto Odry. Najstarsze zachowane wzmianki na jego temat pochodzą z lat 1387 i 1392.
Został zbudowany w najwyższym punkcie miasta lokacyjnego, na tzw.  Górce. Z tego względu zaczęto nazywać go Zamkiem Górnym, dla odróżnienia od starszego Zamku Dolnego, usytuowanego w dolinie Odry. Jedyną pozostałością Zamku Górnego jest dziś gotycka wieża na rzucie prostokąta, zbudowana z cegły o układzie gotyckim, z dodatkowym zastosowaniem ciemniejszej zendrówki, tworzącej dekoracyjne romby. Wieża ta jest częściowo  wtopiona w nowszy kompleks budynków szkolnych (aktualnie mieści się tu Zespół Szkół Mechanicznych). Licząca pierwotnie trzy kondygnacje, częściowo wysoko podpiwniczona, otrzymała w 1844 r. czwartą kondygnację, zwieńczoną neogotyckim pseudokrenelażem. We wschodniej elewacji wieży, na wysokości pierwszej kondygnacji nadziemnej, w głębokiej niszy, osadzony jest kamienny, ostrołukowy portal dawnej bramy wjazdowej, z dwoma ćwierćkolistymi odbojnikami, stanowiący obecnie obramienie okna.

Zachowana do dziś wieża zamkowa miała pierwotnie charakter wieży bramnej. Wjazd do niej prowadził po moście przerzuconym nad ciągnącą się u stóp wieży fosą (zachowany portal osadzony jest na poziomie terenu po przeciwległej stronie fosy).
ul. Osmańczyka

Opole urzeka zielenią i naturą

Staw Zamkowy

Staw Zamkowy przy ul. Barlickiego z dużą ocembrowaną fontanną został utworzony w XIX w. z dawnej fosy zamkowej. Obok stawu w 1909 r. został zbudowany Domek Lodowy z inicjatywy Towarzystwa Łyżwiarskiego.
Potocznie nazywany „Stawkiem Barlickiego” jest jednym z ulubionych miejsc opolan.

Promenada nad Młynówką

Ciągnąca się wzdłuż starego koryta Odry promenada jest fantastycznym miejscem na spacer. W samym centrum miasta, połączona Żółtym i Zielonym mostkiem z Rynkiem oraz z Pasieką.
ul. Piastowska

Park Nadodrzański i Bulwar Karola Musioła

Jedno z najatrakcyjniejszych miejsc na spacer, wycieczkę rowerową, rolki. Alejki ciągną się wzdłuż Odry aż po Kąpielisko Bolko. Plac zabaw dla dzieci, ścianka wspinaczkowa, scena plenerowa, siłownia oraz liczne ławki i bogata zieleń czynią z niego idealne miejsce na odpoczynek.

Wyspa Bolko

Popularny park miejski.
Na Wyspie, aż do początków XX wieku znajdowało się kilka pól uprawnych oraz gęsty las. 27 października 1910 roku radni Opola zdecydowali się utworzyć tam park miejski, wykarczowano więc w większości las, pozostawiono najokazalsze dęby (m.in. Dąb Piastowski o obwodzie 410 cm i wieku 400 lat), buki i graby. Posadzono wiele nowych krzewów i drzew, wytyczono aleje i tarasy widokowe. W latach 30. XX wieku utworzono zoo.

ZOO

ZOO Opole jest zieloną oazą spokoju i relaksu leżącą w centrum miasta wśród starodrzewu Wyspy Bolko. Jako mały zwierzyniec powstało w latach 30-tych. W swej blisko 80 letniej historii odradzało się ze zniszczeń dwukrotnie. W 1953 roku po II wojnie światowej oraz w 1998 roku po powodzi tysiąclecia jaka nawiedziła region i miasto Opole.
ZOO zajmuje powierzchnię 20 ha, hoduje ponad 1000 zwierząt reprezentujących około 200 gatunków proponując nowoczesną zoogeograficzną ich ekspozycję.
ul. Spacerowa 10

Opole muzyką płynie

Amfiteatr Tysiąclecia w Opolu

Opolski amfiteatr powstał z inicjatywy prezydenta Opola Karola Musioła. Zaprojektowany przez Floriana Jesionowskiego, stał się jednym ze znanych symboli miasta. Od czerwca 1963 r., oprócz roku 1982, co roku odbywa się tutaj Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej. Widownia liczy 5 tysięcy miejsc siedzących. W amfiteatrze działa Narodowe Centrum Polskiej Piosenki oraz Muzeum Polskiej Piosenki.
Amfiteatr zbudowany został na miejscu najstarszej słowiańskiej osady w Opolu, gdzie prowadzone były przez wiele lat badania wykopaliskowe, w wyniku których odkryto dobrze zachowane drewniane konstrukcje budynków oraz drewniane moszczenia ulic. Zgodnie z postulatami archeologów na tym miejscu miało powstać muzeum, w którym miały być prezentowane zakonserwowane pozostałości najstarszej zabudowy Opola.
Wiosną 2011 r. ukończono modernizację obiektu. Obiekt, kojarzony przez lata z historią polskiej muzyki rozrywkowej, dzięki przebudowie, stał się miejscem, w którym można organizować najbardziej skomplikowane pod względem inscenizacyjnym przedsięwzięcia.
W przyszłości wraz z powstającym Muzeum Polskiej Piosenki ma szanse stać się najbardziej rozpoznawalnym symbolem regionu, wzbudzającym zainteresowanie turystów oraz melomanów z kraju i zagranicy.
ul. Piastowska 14

Filharmonia Opolska

Historia filharmonii sięga lat 1945/47, kiedy to powstała Mała Orkiestra Symfoniczna. Jako Państwowa Orkiestra Symfoniczna im. Józefa Elsnera działa od czerwca 1969 r. W ciągu wszystkich lat swojej działalności gościła wielu światowej sławy dyrygentów, kompozytorów oraz solistów. Od 1960 r. Orkiestra regularnie bierze udział w prestiżowych wydarzeniach kulturalnych w Polsce i zagranicą.
W filharmonii działa również Chór Filharmonii Opolskiej oraz Chór Chłopięcy. Pierwszego marca 2010 roku rozpoczął się ostatni etap rozbudowy gmachu Filharmonii Opolskiej, którego zakończenie planowane jest na maj 2012 r.
Rozbudowa wpłynie na poszerzenie oferty programowej FO poprzez utworzenie dodatkowej sali koncertowej, a tym samym zwiększenie ilości osób korzystających z koncertów promenadowych i kameralnych. Będzie to forma realizacji postulatu maksymalnego poszerzenia oferty muzycznej miasta, w celu stworzenia image miasta otwartego na kulturę muzyczną.
ul. Krakowska 24

Atrakcje w okolicy

JuraPark Krasiejów

W Krasiejowie od 1993 prowadzone są największe (obok wykopalisk w Lipiu Śląskim) w Polsce wykopaliska paleontologiczne. W obrębie skał górnego triasu w dwóch pokładach napotkano masowe nagromadzenia dużych fragmentów szkieletów jeziornych i lądowych kręgowców sprzed około 230 mln lat. 1 VI 2010 otworzono na terenie wyrobiska i nad nim wielki park edukacyjno-rozrywkowy JuraPark Krasiejów, obejmuje, oprócz części rekreacyjno-gastronomicznej, wystawę modeli dinozaurów mezozoiku wielkości naturalnej, tunel czasu (przejazd pociągiem tunelem z wyświetlaniem filmu o dziejach od Wielkiego Wybuchu do kryzysu perm/trias) i kino 5D, wyświetlające film o dinozaurach kredy i ich zagładzie
Krasiejów, ul. 1 Maja 10

Pałac w Mosznej

Pałac w Mosznej (niem. Schloß Moschen. Die Residenz der Thiele-Winckler) jest jednym z najbardziej znanych obiektów zabytkowych na ziemi opolskiej. Był rezydencją pruskiego rodu Tiele-Wincklerów, potentatów przemysłowych, od 1866 do 1945 roku.
Budowla powstała w połowie wieku XVII. Obecnie znajduje się w nim Centrum Terapii Nerwic. Pałac jest częściowo udostępniony do zwiedzania; w kaplicy odbywają się koncerty muzyki kameralnej, a w galerii wystawy dzieł sztuki. Obiekt otacza ponad dwustuhektarowy park (m.in. trzystuletnie okazy dębów). W obiekcie odbywa się doroczne Święto Kwitnącej Azalii (w maju i czerwcu). Popularyzowana jest tu muzyka kompozytorów polskich i niemieckich. W czasie święta galeria prezentuje wystawy plastyczne, odbywają się tu również plenery malarskie.
Moszna ul. Zamkowa 1, Zielina

Kamień Śląski

Kamień Śląski to miejscowość położona niedaleko Opola. Jest ona znana i chętnie odwiedzana nie tylko przez mieszkańców Śląska, ale także przez licznych gości z całego świata. Zasłynęła przede wszystkim jako miejsce urodzenia św. Jacka, bł. Czesława i bł. Bronisławy. Pierwsze udokumentowane wzmianki o Kamieniu Śląskim pochodzą z początku XII w. Był to wówczas silny gród rycerski należący do słynnej w Europie rodziny Odrowążów. W 1104 r., według przekazu „Kroniki Polskiej” Galla Anonima, miał tu przebywać książę Bolesław Krzywousty.
Pierwotne dzieje tego miejsca nie zostały jeszcze historycznie dogłębnie przebadane. Wiadomo, że na przełomie XII/XIII wieku tutejszy zamek należał do rodu Odrowążów. Pięć wieków później rodzina von Larisch przebudowała średniowieczną warownię w barokowy pałac, a komnatę, w której miał się narodzić najsławniejszy z Odrowążów, Św. Jacek, przeznaczyła na kaplicę. Od początku XVIII wieku do sanktuarium św. Jacka w Kamieniu Śląskim co roku przybywały tysiące pielgrzymów i przybywają do dziś. Reprezentacyjna sala balowa oraz otaczający rezydencję park krajobrazowy są atrakcją turystyczną.
Kompleks pałacowo-parkowy w Kamieniu Śląskim, ul. Parkowa 1a, Kamień Śląski

Mała Panew

Prawy dopływ Odry. Przepływa ze źródłem w pobliżu Koziegłów i zbiornikiem retencyjnym – Jeziorem Turawskim. Całkowita długość dorzecza 134km. Mała Panew jest rzeką silnie meandrującą – nazywana jest opolską Amazonką.
Dzika, ale bezpieczna dla turystów. Spokojna i zaskakująca zarazem. Piaszczyste łachy, niejednostajne brzegi i drzewa, które swymi gałęziami przecinają gładź wody na tysiące wąskich paseczków.
Różne oblicza Małej Panwi najlepiej jest poznawać z poziomu kajaka.

Góra Świętej Anny

Góra Św. Anny (408 m n.p.m.) jest najwyższym wzniesieniem powołanego w 1988 roku Parku Krajobrazowego o tej samej nazwie. Obszar Parku Krajobrazowego obejmuje tereny o bogatej rzeźbie, licznie występują tu chronione gatunki grzybów i roślin.
W zamierzchłych czasach stała tu pogańska świątynia. Obecnie na Górze znajduje się bazylika i sanktuarium, z figurką św. Anny Samotrzeciej (XV wiek) z jej relikwiami, franciszkański zespół klasztorny z Rajskim Placem (dziedzińcem arkadowym) z lat 1733-1749, na którym stoi 15 stuletnich konfesjonałów, jest także grota wykonana na wzór groty z Lourdes oraz 40 kaplic kalwaryjnych z lat 1700-1709. Na szczycie Góry Św. Anny zbudowano w latach 80 XV wieku klasztor i kościół, który od XVIII wieku jest ważnym centrum pielgrzymkowym.

Comments are closed.

Facebook
Google+
Instagram